با آلوده کردن آب و غذا باعث انتقال افقی میگردد. گالیناروم حداقل یک ماه در مدفوع آلوده و زمان طولانیتری در لاشه آلوده زنده میماند. حیواناتی مانند موش رت، سگ، گرگ و پرندگان وحشی ممکن است با جابجا کردن لاشه عفونی از گله ای به گله دیگر باعث انتقال آلودگی شوند و بدین ترتیب آبهای جاری نیز آلوده میگردند. پرندگان به شکل حامل نیز بهراحتی موجب انتشار بیماری میگردند. انتقال باکتری از طریق تخم مرغ نیز صورت میگیرد Kokosharov,2002) ).
6-2-2- سالمونلا آریزونا
نوعی باکتری گرم منفی و تاژکداری است گه هاگ تولید نمیکند. از لاشه یک مارمولک در آریزونا جدا شد و در ابتدا بهعنوان یکی از واریتههای سالمونلا شناسایی شد ولی چنین به نظر میرسد که این باکتری ها مشخصات مشترک خاصی دارند و بههمین دلیل بهنام پاراکولونها و یا آریزوناها معروف میباشند. اما در حال حاضر در دو زیرگونه سالمونلا قرار دارند. اتخاذ این تصمیم به دلیل نزدیکی DNA آنها به سایر سالمونلاها میباشد.
آریزوناها، باکتریهای فرصتطلبی هستند که از خزندگان به بوقلمونها انتشار یافته است و انتقال عمدتا از طریق تخمهای نطفهدار و عمودی صورت میگیرد. البته گونههای آریزونا که در بوقلمون بیماری ایجاد میکند از انواع ایجاد کننده بیماری در خزندگان متمایز میباشد.نشانیهای بالینی که جوجه بوقلمونهای مبتلا نشان میدهند مشابه جوجههای ماکیان مبتلا به سالمونلوز است اما در آریزونوز نشانیهای مربوط به چشم بیشتر دیده میشود و با نشانیهای عصبی نیز مرتبا برخورد میشود .پرندگان مبتلا بیحال هستند دور هم جمع میشوند، کزکرده بهنظر میرسند و مدفوع آنها بهصورت خمیر به پرهای اطراف میچسبد.نشانیهای مختلف عصبی از جمله عدم تعادل، لرزش، فلجی پا، پیچش گردن و تشنج گزارش شده است. یکی از نشانیهای مشخص، نقص بینائی همراه با کدورت سفیدرنگی میباشد که اگر بهطور مستقیم بداخل قرنیه نگاه کنیم در عمق چشم دیده میشود.
مخزن اصلی عفونت طیور و خزندگان میباشند اگر بوقلمون بالغی به آریزنوز مبتلا شود باکتری در روده تجمع مییابد و این پرنده به مدت طولانی به حامل دفع کننده آریزونا تبدیل میشود .
اگر جوجه بوقلمون ماده ای از عفونت سیستمیک رهائی یابد، ممکن است باکتری در تخمدان مستقر شود و از راه تخم به نسل بعد انتقال یابد اما بهنظر میرسد که غالبا انتقال از راه تخم بهدنبال آلوده شدن پوسته با مدفوع آلوده بهوجود میآید. باسیل آریزونا بهراحتی میتواند از راه پوسته بهداخل غشاهای آن نفوذ کند. انتقال افقی نیز بهراحتی صورت میپذیرد . (Di Bella, 2011)

شکل 2-1. نمودار تبارزایشی گونههای واقع در خانواده انتروباکتریاسه و جنس سالمونلا، بر اساس دادههای توالی16S rRNA .
بر اساس طبقهبندی کافمن- وایت23 گونههای سالمونلا بیش از2500 سرووار هستند.که این طبقهبندی براساس آنتیژنهای سوماتیک24 و آنتیژنهای فلاژلی25 و آنتیژنهای کپسولی26 است. که در میان آنها 1454 سروتیپ به گونه انتریکا که شامل تقریبا همهی سروتیپهایبیماریزا برای انسان است گروهبندی

.( uzzau, 2000 ; M. Jay et al., 2005میشود (
شکل 3-1. طبقهبندی کافمن-رایت بر اساس ساختمان آنتیژنی
7-2-2- ساختمان آنتیژنی
آنتیژنهای سوماتیک و فلاژلی آنتیژنهای اصلی مورد استفاده برای سروتیپبندی در سالمونلا است آنتیژنهای Oمشابه آنتیژنهای O سایر انتروباکتریاسههاست و در غشاء خارجی دیواره سلولی قرار دارد و لیپوپلیساکاریدی مقاوم به حرارت است. این آنتیژن اساس گروهبندی این ارگانیسم ها (A-Z) در طبقهبندی کافمن وایت میباشد.آنتیژنهای H بر خلاف آنتیژنهای O از جنس پروتئین و حساس به حرارت است.آنتیژنهای H آن متفاوت بوده و دیفازیک است.فاز یک اختصاصی و فاز دو غیراختصاصی است. آنتیژنهای فاز یک ویژگی سلولی داشته و به هویت ایمونولوژیک یک سروتیپ کمک میکند.
آنتیژنهای تاژهای فاز دو از نظر تعداد محدود بوده ودر سروتیپهای مختلف مشترک است. جهت تشخیص کامل سروگروپ ، نیاز به تعیین آنتیژنهای گروه O و H به طور توام میباشد. آنتیژنهای Vi نقش کوچکتری را در طبقهبندی جنس بازی میکنند، اما آنها شاخصهای بیماریزا هستند
(Y. Zhao, 2002 ; R.mahon,2007; Winn, 2006).