ی (1994) در انواع چشم اندازها منجر به ارائه میانگین هایی گردید که شاخص های سطح خاک را در گروه هایی طبقه بندی می کند. به گونه ای که در انواع چشم اندازها قابل استفاده باشد. سرمایه گذاری مؤسسه ان اس سی پی39 (1995-1992) باعث تسهیل بهینه سازی، توسعه و پیشرفت روش ارزیابی وضعیت سطح خاک با دایره کاربردی وسیع و به صورت واضح و روشن گردید که همزمان با ارائه چهارچوب TTRP بود. در همین بازه زمانی تلفیق این روش ارزیابی سطح خاک با چهارچوب مفهومی مذکور منجر به پایه ریزی اصول روش LFA توسط تونگ وی و هیندلی (1994) در کشور استرالیا گردید که نقشه نواحی که در آنها این روش مورد استفاده قرار داده شده است در شکل(1-2) نشان داده شده است.
شکل(1-2)، پراکنش مکانی نقاطی از استرالیا که روش LFA در آنها بکار برده شده است (تونگ وی و هیندلی، 2002)
1-2-3- بکارگیری روش LFA
به طور کلی استفاده از روش LFA شامل 3 مرحله می باشد که نتایج این سه بخش با هم در ارتباط است، در عین حال می توان از نتایج هر مرحله به یک سری اطلاعات پیرامون عرصه مرتعی پی برد. این مراحل عبارتند از:
1-2-3-1- محاسبه سازمان یافتگی اکوسیستم40
روش LFA در مرحله اول به تعیین شاخص سازمان یافتگی اکوسیستم می پردازد. جمع آوری داده ها در طول ترانسکت، شروع روش LFA می باشد. ترانسکت ها بایستی در جهت عمومی جریان مواد در عرصه مستقر گردند، این گرادیان معمولا جهت شیب دامنه بوده و در اکوسیستم هایی با غلبه فرسایش بادی41 جهت جریان همان جهت باد غالب منطقه می باشد. طول ترانسکت ها بسته به میزان یکنواختی عرصه مرتعی و پراکندگی لکه های حاصلخیز انتخاب می گردد و معمولا از ترانسکت هایی با طول 30 تا 50 متر استفاده می شود. در امتداد یک ترانسکت طول برخورد انواع لکه های حاصلخیز و فضاهای بین لکه ای، و نیز عرض هر یک از لکه های حاصلخیز در فرم های مربوط ثبت می گردند. نحوه ثبت این داده ها طبق دستورالعمل صحرایی ارائه شده توسط تونگ وی (1994) و تونگ وی و هیندلی (1995،2004) می باشد که در شکل(1-3) نشان داده شده است. پس از وارد کردن داده ها در نرم افزار LFA چندین شاخص در مورد سازمان یافتگی اکوسیستم محاسبه می گردد که عبارتند از: تعداد لکه های حاصلخیز در 10 متر42، مساحت کل لکه های حاصلخیز در واحد سطح43، شاخص سطح لکه های حاصلخیز44، شاخص سازمان یافتگی اکوسیستم45، میانگین طول فضاهای بین لکه ای46، دامنه طول فضاهای بین لکه ای8.

شکل(1-3)، نحوه برداشت داده های طول و عرض لکه های حاصلخیز و فضاهای بین لکه ای.
1-2-3-2- ارزیابی سطح خاک47
داده های سطح خاک در گروه های مختلفی ترکیب می شوند و به ارائه 3 شاخص اصلی کیفیت سطح خاک می پردازند: پایداری48 یا مقاومت به فرسایش، نفوذپذیری3، چرخه عناصر4.
هر یک از شاخص های نامبرده به صورت درصد بیان می گردند. قابل ذکر است که پارامترهایی که در عرصه برای بدست آمدن شاخص های سطح خاک اندازه گیری می شوند، مطابق شکل(1-4) شامل 11 پارامتر است که تمام آنها دارای 5 ویژگی کلی هستند:
1) حساس و غیر مبهم؛
2) سریع، ساده و ارزان؛
3) ثابت در طول زمان؛
4) قابل کاربرد در دامنه وسیعی از انواع چشم اندازها؛
5) قابلیت فراهم کردن درک پیشگویانه از اکوسیستم را دارند.

شکل(1-4)، پارامترهایی که جهت ارزیابی سطح خاک مورد استفاده قرار می گیرند.
1-2-3-3- چهارچوب تفسیری49 LFA
داده های بدست آمده از مراحل اول و دوم روش LFA بایستی به نحوی مورد استفاده قرار بگیرند که حداکثر اطلاعات از آنها استخراج شود. بر اساس تجربیات گسترده ممکن است شاخص های سطح خاک به تنهایی یا در ارتباط با شاخص سازمان یافتگی اکوسیستم، مطلوب قلمداد گردند، در صورتی که دارای سیر نزولی باشند ( تونگ وی و هیندلی، 2004). آخرین پیشرفت ها در روش LFA منجر به ارائه منحنی S50 شکلی گردید که دارای قابلیت تفسیر عملکرد اکوسیستم مرتعی می باشد (تونگ وی و هیندلی، 2000). به بیان دیگر در صورتی که یک اکوسیستم مرتعی در یک بازه زمانی بیش از یک بار توسط روش LFA مورد ارزیابی قرار گیرد، می توان با کمک چهارچوب تفسیری به جهت و شدت تغییر هریک از شاخص های ساختاری اکوسیستم پی برد و نحوه عملکرد اکوسیستم مرتعی مشخص می گردد.
شکل(1-5) نشان دهنده منحنی تفسیری یک اکوسیستم مرتعی است که بر اساس هر یک از شاخص های LFA شامل شاخص های سطح خاک و سازمان یافتگی اکوسیستم در بعد زمان تهیه می گردد. در این نوع منحنی های تفسیری نقاط استحکام51 و شکنندگی52 چشم انداز ها نشان داده می شود.
شکل(1-5)، منحنی چهارچوب تفسیری یک اکوسیستم بر اساس شاخص های LFA
1-3- فرضیههای تحقیق
1- با کاربرد روش LFA در ارزیابی وضعیت مرتع ییلاقی خشک مزرعه امین منطقه ندوشن استان یزد، تفاوت های موجود در وضعیت مرتع در دو منطقه مدیریتی مرجع و بحرانی (بهره برداری بیش از حد)، نشان داده می شود.
2- امتیازات برآورد شده توسط روش LFA در هر یک از سه بخش چرخه عناصر غذایی، پایداری خاک، و نفوذپذیری خاک، در مرتع ییلاقی خشک مزرعه امین منطقه ندوشن استان یزد تطابق بالایی با واقعیت دارند.
3- با تعدیل و تطبیق پارامتر های موجود در روش LFA متناسب با شرایط اکولوژیک منطقه مورد مطالعه، کارایی این روش جهت ارزیابی وضعیت مرتع در این مناطق افزایش می یابد.
1-4- اهداف تحقیق
1- ارزیابی مرتع ییلاقی خشک مزرعه امین منطقه ندوشن استان یزد با روش LFA به منظور پی بردن به کارایی این روش در نشان دادن تفاوت ویژگی‌های اکوسیستم های مرتعی در مناطق مذکور.
2- پی بردن به میزان صحت شاخص های ارائه شده توسط روش LFA در مرتع ییلاقی خشک مزرعه امین استان یزد.
3- تطبیق روش LFA با شرایط مرتع ییلاقی خشک مزرعه امین استان یزد جهت ارائه اطلاعات با صحت بیشتر در مورد اکوسیستم مرتعی.
سابقه تحقیق
تونگوی و اسمیت (1989)، لودیگ و تونگوی (1995)، بوسیله روش LFA به ارزیابی سراسراسترالیا و مناطق خشک مراتع طبیعی آن نواحی پرداختند (حشمتی، 1385). حشمتی(1997)، به منظور مشخص کردن زون های متمایز در اطراف آبشخور در بوتهزارهای جنوب استرالیا از روشLFA و شاخص های گیاه و خاک استفاده کرد. نفوذپذیری، پایداری و چرخ? عناصر شاخص‌های مورد مطالعه برای خاک بودند. وی با توجه به شاخص‌های گیاه و خاک سه زون متمایز را مشخص کرد که زونها عبارتند از زون با درجه پایین، زون طبیعی و زون حساس که ما بین دو زون دیگر قرار می گیرد. نتایج نشان داد که شاخص های خاک، تاثیر چرا را در اطراف آبشخور به وضوح نشان میدهند و همچنین این شاخص ها با زون طبیعی همبستگی مثبت دارند و با زون با درجه پایین همبستگی منفی دارند. تونگوی و پالمر (2001) عملکرد مراتع ناحی? پدی53 را با استفاده از روش LFA ارزیابی نمودند. نتایج بیان کرد که مراتع تجاری54 نسبت به مراتع عمومی3 دارای قابلیت نگهداری آب و چرخ? عناصر غذایی بیشتری در چشم انداز هستند. وضعیت شاخص خاک سطحی بین دو ناحیه تفاوت معنیداری نشان نداد. همچنین پژوهشگرانی در آفریقا، خاورمیانه، اروپای جنوبی و آسیا نیز این روش را مورد استفاده قرارداده اند (تونگوی و هیندلی، 2004). تونگوی و هیندلی (2004) با توضیح روش و مبانی LFA و توصیه کاربرد آن در آفریقا، ‌ابراز داشتند این روش در دامنه اقلیمی وسیعی بکار برده شده و توسعه داده شده است. آنها در این تحقیق ذکر کردند که این روش جهت تعیین وضعیت و برآورد اکولوژیکی عرصه های مختلف از جمله چراگاه، مناطق معدنکاوی شده گیاهی کاربرد دارد. تونگوی و هیندلی، (2000) روش تجزیه و تحلیل عملکرد چشم انداز را از طریق پروژه ای برای مراتع معدن کاوی شده تحت حمایت مرکز تحقیقات زیست محیطی مناطق معدن کاوی شده استرالیا انجام دادند. تغییرات انجام شده در مرتع که توسط این روش نشان داده شد منجر به درک فرآیندهای محیطی گردیده و انگیزه تفسیرهای بهتری برای تبدیل داده ها به مجموعه ای از اطلاعات قابل استفاده تر برای کاربرد مستقیم مدیران و ناظران اراضی شده است. آنها همچنین به این نتیجه رسیدند که سرعت عمل و نیاز به وسایل ساده برای ارزیابی سطح خاک در عملیات میدانی دو امتیاز مهم این روش است که اهمیت استفاده از آن را دو چندان می کند و همبستگی خوبی بین شاخص های موجود محیطی و متغیرهای اندازه گیری شده را نشان می دهد (تونگوی و هیندلی، 2004). تونگ وی و هیندلی در سال 2001 تا 2003 در پی ارائه دلائلی مستدل برای اثبات صحت شاخص های ارائه شده توسط روش LFA برآمدند و در این راستا پروژه ای تحت عنوان بررسی صحت شاخص های