له از سه غلتک استفاده می‌شود. غلتک‌های کناری ثابت بوده و نقش تکیه‌گاه را دارند و غلتک میانی در راستای عمود بر خط واصل دو غلتک کناری جابه جا می شود. لوله روی دو غلتک کناری قرار می‌گیرد و با حرکت غلتک میانی خم مورد نظر ایجاد می شود. شکل (‏1-7) شماتیک این روش را نشان می‌دهد.
شکل (‏1-6): شماتیک فرایند خمکاری پرسی a) قبل از خمکاری b)بعد از خمکاری.
روش خمکاری غلتکی برای شعاع‌های خم بزرگ با زاویه خم بیش از 90 یا 180 درجه کاربرد دارد. از این روش برای ایجاد خم‌های مارپیچی نیز می‌توان استفاده کرد. برای این منظور باید قسمت جلویی لوله مقداری در جهت محور پیچه جابه‌جا شود تا تغذیه ماده ادامه یابد و در نتیجه یک پیچه با گام برابر با قطر خارجی لوله یا بزرگتر ایجاد می‌شود. علاوه بر این می‌توان خم‌هایی را روی لوله ایجاد کرد که دارای شعاع انحنای متغیر در طول خم باشند بدین ترتیب یک خم منحنی‌وار روی لوله ایجاد خواهد شد. این کار با جابه‌جایی غلتک میانی در حین خمکاری در راستای عمود بر محور دو غلتک ثابت امکان‌پذیر است ‏[8].
شکل (‏1-7): شماتیک فرایند خمکاری غلتکی با سه غلتک.
عیوب خمکاری لوله
در حین خمکاری لوله‌ها عیوب مختلفی ممکن است به وجود بیایند که کیفیت خم تولید شده را تحت تاثیر قرار می‌دهند. از مهم‌ترین عیوب رایج در خمکاری لوله‌ها می‌توان به برگشت فنری21، چین‌خوردگی22 در شعاع داخلی خم، نازک شدن بیش از حد یا پارگی جدار لوله در شعاع بیرونی خم و بیضی شدن23 سطح مقطع لوله اشاره کرد.
برگشت فنری
هنگامی که لوله به شعاع خط مرکزی CLR خم می‌شود طول تار خنثی ثابت باقی می‌ماند ولی سطوح بیرون تار خنثی تحت کشش قرار می‌گیرند و طول آن‌ها افزایش مییابد و سطوح داخل تار خنثی تحت فشار قرار گرفته و طول آن کاهش می‌یابد و منجر به ایجاد یک ناحیه الاستیک در سطح مقطع لوله می‌شود. هنگامی که باربرداری صورت می‌گیرد، تنش‌های الاستیک آزاد می‌شوند که باعث باز شدن خم می‌گردند به این پدیده برگشت فنری گفته می‌شود. پس از برگشت فنری شعاع خم CLR افزایش می‌یابد و زاویه خم نیز کاهش پیدا می‌کند. برای جبران این خطا می‌توان لوله را مقداری بیشتر خم کرد بطوریکه پس از برگشت فنری ابعاد مطلوب که در محدوده‌ی تولرانس می‌باشند حاصل شوند. میزان برگشت فنری به عوامل مختلفی مانند جنس ماده، زاویه خم، ابعاد لوله، مندرل و ابزار مورد استفاده دارد [2]. در شکل (‏1-8) برگشت فنری لوله بعد از باربرداری نشان داده شده است.
چین خوردگی
در حین خمکاری، شعاع داخلی لوله تحت تنش فشاری قرار می‌گیرد. هنگامی که شعاع خم خیلی کوچک می‌باشد تنش فشاری زیادی در شعاع داخلی خم ایجاد می‌شود که باعث ناپایداری دو انشعابی شدن24 یا کمانش (چین‌خوردگی) در این ناحیه می‌گردد. از آنجایی که قطعات لوله‌ای اغلب در موقعیت‌هایی مورد استفاده قرار می‌گیرند که دارای تلرانس‌های محدود می‌باشند در نتیجه چین‌خوردگی مطلوب نبوده و باید حذف شود. ایجاد چین در لوله ممکن موجب آسیب دیدن قالب شود. چین‌خوردگی در لوله‌های با قطر زیاد و ضخامت کم حادتر است. در شکل (‏1-9) چین‌خوردگی در شعاع داخلی خم نشان داده شده است.

شکل (‏1-8): برگشت فنری

شکل (‏1-9): چین‌خوردگی در لوله در شعاع داخلی خم ‏[9]
خرابی سطح مقطع لوله
خرابی سطح مقطع لوله شامل بیضی شدن مقطع آن و تخت شدن در شعاع بیرونی خم می‌باشد. همانطور که اشاره شد در حین خمکاری سطوح بیرونی خم تحت تنش کششی و سطوح درونی آن تحت تنش فشاری قرار می‌گیرند. لایه‌های بیرونی لوله تمایل دارند به سمت تار خنثی حرکت کنند تا تغییر طول کششی را کاهش دهند. در نتیجه سطح مقطع لوله از حالت دایره‌ای بودن خارج شده و بیضی شکل می‌گردد. در صنعت برای جلوگیری از تخت شدن لوله در شعاع بیرونی خم و خراب شدن سطح مقطع لوله، از مندرل استفاده می شود.
بیضی‌ شدن بستگی به خواص ماده لوله، نوع ابزار مورد استفاده برای خمکاری، هندسه لوله و شعاع خم دارد. در مواقعی که در داخل لوله از مندرل استفاده می‌شود در ناحیه خم این پدیده کمتر رخ می‌دهد. برای بیان میزان بیضی شدن سطح مقطع لوله از شاخصی به نام نسبت بیضی شدن استفاده می‌‌شود. برای محاسبه این نسبت لازم است بیشترین و کمترین قطر لوله در هر مقطع اندازه‌گیری شود. عموماً بیشترین قطر خارجی سطح مقطع (?OD?_max) در نزدیکی تار خنثی می‌باشد و عمود بر صفحه خم اندازه‌گیری می‌شود. کمترین قطر خارجی سطح مقطع (?OD?_min) برابر با فاصله بین شعاع درونی خم و شعاع بیرونی خم می‌باشد. با داشتن مقادیر ?OD?_max و ?OD?_min می‌توان نرخ تخت شدن سطح مقطع را از طریق رابطه (‏1-3) محاسبه نمود.
(‏1-3)
شکل (‏1-10): خرابی سطح مقطع لوله بر اثر خمکاری (تخت شدن شدن در شعاع بیرونی و بیضی شدن)
تغییرات ضخامت
نیروهای وارده بر لوله در حین خمکاری به گونه‌ای است که در شعاع بیرونی خم تنش کششی و در شعاع داخلی خم تنش فشاری به وجود می‌آید در نتیجه در بخش بیرونی تار خنثی ضخامت جدار لوله کاهش می‌یابد و در بخش درونی تار خنثی ضخامت لوله افزایش می‌یابد. این موضوع در شکل (‏1-11) به صورت شماتیک نشان داده شده است. مسئله مهم کاهش ضخامت لوله در شعاع بیرونی خم می‌باشد زیرا در صورتی که این کاهش از حدی بیشتر شود امکان شکستن لوله در این ناحیه وجود خواهد داشت.
شکل (‏1-11): تغییرات ضخامت لوله در خمکاری
پارگی25
در شعاع بیرونی خم لایه‌های لوله تحت تنش کششی قرار دارند. در صورتی که اندازه این تنش از حد تحمل ماده لوله فراتر رود در شعاع خارجی لوله شکست رخ می‌دهد. عوامل دیگری مانند شرایط اصطکاکی بین لوله و قالب نیز در پارگی لوله موثر هستند [1].
مروری بر کارهای انجام شده
در این بخش خلاصه‌ای از کارهایی که تاکنون در زمینه خمکاری به ویژه خمکاری فشاری صورت گرفته است ارایه می‌شود و به بررسی کارهای انجام شده در زمینه مدلسازی با شبکه‌های عصبی و بهینه‌سازی با الگوریتم ژنتیک پرداخته می‌شود.