دمیوم مشاهده شده است. علائمی از قبیل تهوع، استفراغ و سردرد چند دقیقه پس از بلعیدن غذای حاوی کادمیوم رخ می دهد.تماس کوتاه مدت با مقادیر کم کادمیوم سبب بروز ناراحتی های کلیوی می شود. با توجه به این که کلیه بیشتر در معرض خطر کادمیوم قرار دارد قابل توجه است که غلظت کادمیوم در افراد غیر سیگاری در حدود 40 تا 50 سالگی به 20 میلی گرم در کیلوگرم در بافت کلیه می رسد. در خون افرادی که در معرض کادمیوم بوده اند،کاهش برگشت پذیر مقدار هموگلوبین مشاهده شده است. نارسایی کلیه در اثر کادمیوم می تواند بر متابولیسم عناصر تشکیل دهنده استخوان مثل کلسیم اثر گذاشته و باعث پوکی استخوان شود. )سالت، 1980).