دچار شکستگی میشود(هال و روسر 196325).
2-2-1-2- کتف:
کتف یک استخوان پهن، نازک و سه گوش است (شکل2-4) که روی قسمت خلفی قفسه سینه، با فاصله تقریبی 2 اینچ از ستون مهرهها بین دندههای 2 تا 7 قرار دارد. رویه آن توسط بافت نرم محافظت میشود و اغلب شکستگیها روی زوائد (غرابی، خار، آخرومی و گلنوئید) اتفاق میافتد(جاب 1998; لیونگی 2005).
شکل 2-4- بخش قدامی استخوان کتف
در حالت طبیعی قرارگیری کتف به گونه ای است که نسبت به سطح فرونتال 45-30 درجه چرخش داخلی دارد(شکل 4الف).در حدود 20-10 درجه دارای تیلت قدامی میباشد(شکل5ب) و زاویه بین امتداد لبه داخلی کتف با سطح ساجیتال برابر 20-10 درجه میباشد(شکل 4ج) )لیونگی 2005).
شکل 2-5- تصویر کتف در نمای خلفی، جانبی و فوقانی

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

ریشه خار کتف به تدریج از نظر ارتفاع و ضخامت افزایش یافته و به پایه آخرومی توسعه مییابد. خارکتف، عضله فوقخاری را از تحتخاری جدا میکند و محل اتصال عضله ذوزنقه و عضله دلتوئید خلفی میباشد. زائدهی آخرومی یک فضای سقف مانند را برای عضلات RC تشکیل میدهد که تغییر شکل در زائدهی آخرومی میتواند در برخورد و پارگی RC تاثیر بگذارد (بیگلینی لیو 1986).
زائده غرابی به صورت قدامی و خارجی از لبه فوقانی سر کتف کشیده میشود. راس غرابی محل نشست عضله غرابیبازویی، سرکوتاه دوسر و سینهای کوچک میباشد. شکاف کتف درست در بخش میانی تا پایه غرابی قرار دارد و به وسیله لیگامنت عرضی گسترده میشود (وامر26 1992; تیکر و جرساویک27 1998).
حفره گلنوئید یک سطح مفصلی، برای استخوان بازو است که اندازه آن تنها 3/1 تا 4/1 سر بازو میباشد و سهم کمی در پایداری مفصلی دارد(شکل2-6). سطح گلنوئید به طور متوسط 4 تا 12 درجه در جهت صفحه کتف به عقب چرخیده شده است( ریندلی و گیمبریلی28 1986).
شکل2-6-تصویر استخوان کتف در محل حفره گلنوئید و سر استخوان بازو از نمای فوقانی
2-2-1-3- ترقوه
استخوان ترقوه از طریق مفصل جناغی-چنبری تنه را به کمربند شانه متصل میکند. ترقوه در امتداد محور طولی خود 2 تا قوس دارد. 3/1 بیرونی آن پهن و محلی برای اتصال عضلات و لیگامنتها است در حالی که 3/1 داخلی لولهای است که بار محوری را تحمل میکند (شکل 2-7).
شکل2-7- استخوان ترقوهناحیه 3/1 میانی به طور مکانیکی ضعیف و بخش باریکی است که اغلب شکستگیها در این ناحیه اتفاق میافتد. ترقوه به عنوان محل نشست عضلات، محافظ اعصاب و رگهای خونی است و دامنه حرکت شانه را افزایش میدهد (لجانگرن197229). بعلاوه ترقوه از انتقال تحتانی کمربند شانه، توسط لیگامنت غرابی-ترقوهای جلوگیری میکند(راکود 199130).
2-2-2- ساختار مفاصل و بافتهای حمایت کننده کمربند شانهای
کمربند شانه تعداد زیادی مفصل دارد که هرکدام در حرکت بازو نقش دارند. حرکت بازو در مفصل گلنوهومرال رخ میدهد در حالی که ممکن است مقدار کمی حرکت در هریک از مفاصل دیگر نیز رخ دهد(رحمانزاده 1380)مفاصل کمربند شانه شامل:
جناغی-ترقوهای31
آخرومی-ترقوهای32
کتف با قفسه سینه33
مفصل تحت دلتوئید34
گلنوهومرال35
همه مفاصل جز مفصل کتف با قفسه سینه و مفصل تحت دلتوئید(بین اجزای موجود در زیر عضله دلتوئید)، مفاصل سینوویال هستند. در مفصل کتف با قفسه سینه ومفصل تحت دلتوئید به خاطر اینکه این دو ساختار مفصلی مستقیما با هم تماس ندارند. بین کتف و قفسه سینه بیشتر عضلات قرار گرفتهاند تا غضروف و بافت لیفی بنابراین این مفصل جزء دسته بندی مفاصل به حساب نمیآید ولی به دلیل حرکات مکرر بین کتف و قفسه سینه میتوان واژه مفصل فیزیولوژیکی را به آن نسبت داد. مفاصل فیزیولوژیکی درواقع عهدهدار ارتباط فیزیولوژیکی بین اجزای مختلف هستند(رواسی 1386; اتیس362009).
2-2-2-1- جناغی-ترقوهای
این مفصل از نوع مفاصل سینوویال میباشد که علاوه بر سطوح مفصلی جناغ و ترقوه شامل بخش کوچکی از لبه فوقانی غضروف دندهای اول است.
این مفصل ساختمان کروی دارد که باعث حرکت حول سه محور حرکتی ساجیتال، فرونتال و ورتیکال میشود(رواسی 1386) که حرکات مفصل شامل:
پروتراکشن و ریتراکشن
الویشن و دیپرشن
چرخش جلویی و عقبی
2-2-2-2- آخرومی-ترقوهای
این مفصل از نوع سینوویال میباشد که از یک طرف زائده آخرومی با یک سطح مفصلی کوچک و مقعر دارد و از طرف دیگر استخوان ترقوه نیز نازک شده و یک رویه مفصلی با کمی تحدب میباشد که این دو رویه روی هم قرار گرفته و مفصل آخرومی- ترقوهای را تشکیل میدهند که با توجه به حرکاتش که روی سه سطح و محور میباشد در گروه مفاصل کروی طبقه بندی میشود(رواسی 1386).
حرکات اصلی این مفصل شامل:
چرخش فوقانی و تحتانی
چرخش جلویی و عقبی
فلکشن و اکستنش
2-2-2-3-کتفی-صدری
این مفصل از نوع مفاصل فیزیولوژیکی میباشد و در واقع هیچ مفصل واقعی بین کتف و قفسه سینه وجود ندارد این مفصل سبب افزایش دامنه حرکت بازو میشود. به استثنای مفصل آخرومی ترقوهای سایر بخشهای کتف روی قفسه سینه حرکت میکنند که به وسیله عضلات متعدد صورت میگیرد و باعث سرخوردن کتف روی قفسه سینه میشود (دبیدی روشن 1381).
هفده عضله از کتف منشاء میگیرند در این میان مهمترین آنها دو عضله دندانهای قدامی و تحتکتفی است که هر دو آنها به کتف متصل هستند و ذوزنقه با چرخش و الویشن کتف همزمان با حرکت مفصل گلنوهومرال کمک میکند (فلاتو 1988).
به طور متوسط به ازای 2 درجه الویشن مفصل گلنوهومرال 1 درجه الویشن کتفی صدری وجود دارد اگرچه نسبت دقیق برای هر بخش قوس حرکتی متفاوت میباشد (سایدلز 1991).
حرکات اصلی این مفصل دو حرکت خطی و دو حرکت چرخشی میباشد:
الویشن و دپرشن
آبداکشن و آداکشن ( پرتراکشن و ریتراکشن)
چرخش فوقانی و چرخش تحتانی
تیلت کتف
2-2-2-4- مفصل تحت دلتوئید
از دیگر مفاصل فیزیولوژیکی شانه است که بین مفصل شانه و انتهای فوقانی استخوان بازو (درپایین) و عضله دلتوئید و مفصل آخرومی ترقوهای (در بالا)ا قرار دارد. بین اجزای فوق، کیسه مفصلی وجود دارد که لغزش عناصر فوق روی یکدیگر را آسان میکند(رواسی 1386).
2-2-2-5- مفصل گلنوهومرال
متحرکترین مفصل بدن است که از ترکیب سر استخوان بازو و حفره گلنوئید کتف به وجود آمده است که این ساختارها روی هم منطبق نیستند و در هر زمان تنها 25% تا 30% سر بازو باحفره گلنوئید تماس دارد(هرتز 198437). برخلاف این فقدان پوشش سطح مفصلی، در بیشتر قوس حرکتی سر استخوان بازو در 1-2mm مرکز حفره گلنوئید قرار دارد. محدودیت دقیق مرکز چرخش در یک قوس حرکتی بزرگ در نتیجه اثر متقابل نیروهای استاتیک مثل کپسول، لابرم و لیگامنتها و نیروهای دینامیک مثل عضلات میباشد. اثر پایداری سطح مفصلی و لیگامنتی به وسیله نیروهایی عضلانی افزایش مییابد که یک اثر فشاری درون حفرهای38 در جهت مرکز گلنوئید تولید میکنند(لیپیت199339). آسیب و نقص بیومکانیکی در استخوان، ساختار لیگامنتی و پایدار کنندههای عضلانی باعث میشود که سر استخوان بازو محدوده دقیق مرکز چرخش را از دست دهد یا ناپایدار شود. درجه ناپایداری ممکن است منجر به نیمه دررفتگی تا جابجایی کامل مفصل شود و به عضلات اطراف و ساختارهای استخوان یا کپسول یا هردو آسیب وارد کند(کول و وارنر199940).
2-2-3- پایدارکنندههای استاتیکی مفصل گلنوهورمرال:
2-2-3-1- سطح مفصلی
شعاع انحنای استخوان گلنوئید کمی در قسمت سر استخوان بازو مسطح است و همچنین غضروف مفصلی گلنوئید در اطراف ضخیم است، علاوه بر آن پایهای برای اثر فشار حفرهای به وسیله عضلات RC و عضلات اطراف آن فراهم میکند بنابراین سطح مفصلی باعث پایداری میشود.( ساسلوسکی و فلتاو41 1992).
مفصل گلنوهومرال به طور کامل به وسیله کپسول پوشیده شده است و به طور نرمال محتوای کمتر از 1ml مایع مفصلی است که با ایجاد کمی فشار درون مفصلی منفی42 اثر مکشی، برای مقاومت در برابر جابه جایی سر بازو را فراهم میکند. این مکانیسم پایداری را افزایش پیدا میدهد. بعلاوه نیروی کشش سطحی و جذب ملوکولی وقتی که دو مایع مجزا درسطحهای نزدیکی باشند ایجاد میگردد و بنابراین 2 سطح نمیتوانند به آسانی جدا از هم جدا شوند(مثال سر خوردن 2تا لیوان مرطوب که کنار هم قرار دارند)(گیب و سایدلز199143). مشارکت این فاکتور در پایداری احتمالا کم و